Kinestiotaping w logopedii i fizjoterapii stomatologicznnej

metoda polegająca na oklejeniach specyficznymi elastycznymi plastrami w celu leczniczym. Plastry nie posiadają żadnych elementów farmakologicznych. Ich struktura zapewnia jak najmniejszą odczuwalność ciała obcego na skórze. Plastry wykonane są z bawełny. Plastry są hipoalergiczne, można je aplikować u dzieci. Aplikacja plastrów ma na celu wzmocnienie mięśni w obszarze ustno-twarzowym oraz przywrócenie prawidłowych (fizjologicznych) czynności motorycznych. Ki­ne­sio­ta­ping te­ra­peu­tycz­ny sto­su­je­my wspo­ma­ga­ją­co w te­ra­pii lo­go­pe­dycz­nej w ob­sza­rach: dysfunkcje obszaru skroniowo-żuchwowego, wspierająco w wadach wymowy np. seplenienie międzyzębowe, brak pionizacji języka, wspierająco w poborze pokarmu, piciem ze słomki, kubeczka, przy problemach z żuciem pokarmów, neuralgii nerwu trójdzielnego, porażeniu nerwu twarzowego, obrzękach twarzy, obniżone napięcie mięśni w obszarze ustno-twarzowym, nawykowe oddychanie ustami, zaburzenia i zapalenia stawów skroniowo-żuchwowych. Plaster działa jak bodziec, który oddziałuje na określone partie ciała oraz wpływa na napięcie mięśni przez działanie na skórze. Receptory skóry odbierają informację sensoryczną (np. w okolicy mięśnia okrężnego ust), przetwarzają ją w układzie nerwowym oraz wysyłają informację zwrotną do efektorów (np. mięśni mimicznych) w postaci określonego ruchu (np. ruch uniesienia żuchwy i dolnej wargi w celu domknięcia ust). Istnieje kilka technik aplikacja plastrów (technika mięśniowa, więzadłowa, korekcyjna, limfatyczna), które dobierane są indywidualnie do potrzeb każdego pacjenta.