Saperska 44B/2A, Poznań
CoTyPowiesz.pl

Fizjoterapia pediatryczna obejmuje pracę z dziećmi, od pierwszych dni życia, aż do ukończenia pełnoletniości. Wachlarz działania jest szeroki, gdyż obszerna jest grupa pacjentów.  Do najczęstszych schorzeń, zaczynając od najmłodszych, należą zaburzenia rozwojowe niemowląt, zwłaszcza tych przedwcześnie urodzonych. Składa się na nie asymetria ułożeniowa, kręcz szyi, czy rozwój psychoruchowy nieadekwatny do wieku malucha. Następnie w okresie poniemowlęcym czy przedszkolnym, najczęściej spotyka się zaburzenia związane z integracją sensoryczną: wzmożona lub obniżona wrażliwość na bodźce,  zaburzenia koordynacji ruchowej, problemy w sferze koncentracji, czy trudności w zachowaniu. W wieku szkolnym głównymi problemami są te dotyczące wad postawy – wady stóp, koślawość kolan, asymetria miednicy, plecy okrągłe, wklęsłe oraz skolioza i postawa skoliotyczna. Bardzo dużą częścią fizjoterapii pediatrycznej, są pacjenci ze zdiagnozowanymi jednostkami chorobowymi z zakresu neurologii, ortopedii, kardiologii czy pulmonologii. Do najczęstszych schorzeń neurologicznych należy Mózgowe Porażenie Dziecięce, przepukliny oponowo – mózgowe, rozszczep kręgosłupa, zaburzenia ze spektrum autyzmu, czy też o podłożu genetycznym tj. Zespół Downa, dystrofia mięśniowa Duchenne’a/Beckera, rdzeniowy zanik mięśni (SMA). Złamania i urazy, zwłaszcza złamania typu ‘zielonej gałązki’, ale także choroby np. choroba Perthesa zaliczają się do drugiej, wymienionej wyżej dziedziny medycyny, gdzie postępowanie fizjoterapeutyczne odgrywa kluczową rolę. Zaburzenia wydolności krążeniowo – oddechowej, czy coraz częściej występująca astma u młodych pacjentów, to kolejna część pacjentów fizjoterapeutów dziecięcych. 

Niezależnie od wieku i zaburzeń pacjenta, głównym celem fizjoterapii jest szeroko rozumiana poprawa sprawności psychoruchowej dziecka. Na wymienioną wyżej sprawność, składają się różne czynnik m.in.:

  • koordynacja ruchowa i jakość ruchu;
  • odpowiednia siła mięśniowa;
  • zakres ruchomości stawów;
  • odbiór i przetwarzanie zintegrowanych bodźców sensorycznych;
  • czucie powierzchowne i głębokie;
  • planowanie ruchu, analiza otoczenia i wyciąganie wniosków;
  • umiejętność odnalezienia swojego ciała w przestrzeni;
  • różnorodna praca mięśni tułowia, względem obręczy barkowej i biodrowej i wiele innych.

Przez lata wielu wybitnych specjalistów szukało kolejnych rozwiązań i metod skutecznej pracy z pacjentem pediatrycznym. I tak na przełomie wieków powstała terapia metodą Vojty, NDT Bobath, masaż Shantala, metoda Medek, czy terapia MAES. Ostatnia wymieniona swoją nazwę otrzymała od nazwiska jej twórcy – Jeana Pierrea Maes’a, wybitnego specjalisty, z ponad 30 letnim stażem, w pracy z niemowlętami i dziećmi z zaburzeniami. Oto krótki opis terapii MAES, która jest w ofercie naszego centrum. 

Terapia MAES została stworzona by pomóc rozwinąć alternatywną ścieżkę rozwoju dla dzieci z MPD i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi. Dodatkowo skupia się na funkcjonowaniu mózgu, ponieważ to on zawiaduje całym naszym ciałem. Atypowy ruch, który został wytworzony na drodze kompensacji, nie wynika ze złej siły mięśniowej, jakości kośćca czy unerwienia, lecz wynika z zaburzeń w obszarze funkcjonowania określonej struktury mózgu. Wzorzec ruchu, zazwyczaj jeden, na wszystkie problemy, który wytworzył mózg najczęściej jest drogą na skróty, krótkoterminową, dającą efekt tu i teraz. Zależnie od złożoności zadania, wzorzec taki jest wykonywany coraz silniej, byle efekt był tu i teraz. Niestety funkcjonowanie w kompensacjach i wykorzystywanie stale jednego schematu ruchu powoduje, że mózg może 'utknąć’ i nie rozwijać innych umiejętności ruchowych. Ograniczona strategia ruchów powoduję, że pacjent dokonuje jednego rozwiązania na tysiąc problemów, dochodząc do maksimum swoich umiejętności ruchowych. Celem terapii MAES jest pokazanie nowych rozwiązań i strategii ruchowych, zależnych od sytuacji, złożoności zadania i dostosowanej do niej jakości ruchu. Stawia ona na cel pracę nad rozwojem umiejętności długoterminowych. Podczas terapii MAES, terapeuta jest o krok przed pacjentem i jego ograniczoną strategią ruchomości. Należy tak pracować z dzieckiem, aby ono nie mogło wykorzystać swoich ograniczonych schematów, jednocześnie pomagając rozwijać nowe umiejętności ruchowe, w jakości i złożoności zadania dostosowanych do zaburzeń dziecka. Terapia MAES jest podejściem holistycznym, uwzględniającym zaburzenia nie tylko ruchowe, ale także poznawcze, sensoryczne i emocjonalne. Rezultatem terapii jest osiągnięcie nowych strategii ruchowych, dostosowanie się postawy ciała, do pojawiających się nowych umiejętności mózgu oraz uzyskanie takiej jakości ruchu, która będzie niezbędna do wykonywania złożonych zadań ruchowych.

MAES, jak i każda inna forma terapii fizjoterapeutycznej rozpoczyna się od konsultacji. Podczas pierwszej wizyty przeprowadzany jest szczegółowy wywiad z rodzicem, obserwacja spontanicznej ruchomości i zachowania dziecka oraz badanie przedmiotowe małego pacjenta. Następnie analiza i omówienie z rodzicem ewentualnych zaburzeń. Przedstawienie przez fizjoterapeutę, celów, planu terapii oraz zaleceń.